Η
Claire Lundberg είναι μία μαμά από τη Νέα Υόρκη, η οποία τον τελευταίο
χρόνο ζει στο Παρίσι. Το κρατικό σύστημα υγείας της Αμερικής είναι
διαβόητο σε όλο τον κόσμο, με τους ασθενείς να χρεώνονται υπέρογκα ποσά
για τις παραμικρές ιατρικές εξετάσεις. Στο Slate, περιέγραψε την εμπειρία της με το γαλλικό σύστημα υγείας, η οποία ακολουθεί παρακάτω:
«Όταν έμεινα έγκυος στην κόρη μου,
έμενα ήδη έξι μήνες στη Γαλλία και δεν είχα ακόμη λάβει την Carte
Vitale μου, την κάρτα υγείας της Γαλλίας. Την ημέρα που πήγα για τον
πρώτο μου υπέρηχο, η μαία με προειδοποίησε πως θα έπρεπε να προετοιμαστώ
γιατί θα πλήρωνα αρκετά χρήματα χωρίς την κάρτα.
Ως Αμερικανίδα, συνηθισμένη στα
ιατρικά έξοδα της Αμερικής, ανησύχησα. «Πόσο θα κοστίσει;» ρώτησα
φοβισμένη. «Θα είναι πάνω από 1000 ευρώ;.
Με κοίταξε λες και ήμουν τρελή. «Δεν θα είναι τόσα!» μου είπε.
Ο λογαριασμός στο τέλος για το ραντεβού ήταν 150 ευρώ, τα οποία πλήρωσα και τα οποία μου επιστράφηκαν αργότερα πίσω.
Με άλλα λόγια, 150 ευρώ μείον 150 ευρώ θεωρείται «ακριβό» στη Γαλλία».
Η Γαλλία αποτελεί περήφανα ένα κράτος πρόνοιας, όπου οι κρατικές δαπάνες
αναλογούν στο 53% του ΑΕΠ – το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό στον
ανεπτυγμένο κόσμο, με τη Σουηδία να βρίσκεται στο 54,4% (και την Ελλάδα
στο 43,6%). Οι ΗΠΑ έχουν το τρίτο χαμηλότερο ποσοστό, στο 36%.
Το γαλλικό σύστημα υγείας λοιπόν δεν θεωρείται μάλλον άδικα ένα από τα
καλύτερα στον κόσμο.
Το γαλλικό σύστημα υγείας είναι ένα
υβρίδιο μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού: Όλοι καλύπτονται ως ένα σημείο
από την κρατική Assurance Maladie, αλλά οι περισσότεροι έχουν επίσης
ιδιωτική ασφάλιση, τη λεγόμενη mutuelle, η οποία προσφέρεται είτε από
τον εργοδότη, είτε από κάποια εταιρεία.
«Ο σύζυγός μου εργαζόταν σε μία
γαλλική εταιρεία και από την αρχή πλήρωνε το σύστημα ασφάλισης, το οποίο
κάλυπτε και εμένα όσο δεν εργαζόμουν. Επιπλέον, οι εργοδότες του
παρείχαν μία επιλογή mutuelle – η πιο ακριβή, την οποία ακολουθήσαμε,
κοστίζει περίπου 50 ευρώ το μήνα. Στις ΗΠΑ πλήρωνα $350 το μήνα και άλλα
$50 ως συμμετοχή για κάθε ιατρικό ραντεβού.
Το πρώτο μου λάθος ήταν όταν άργησα
να κλείσω δημόσιο νοσοκομείο. Οι περισσότερες Παριζιάνες κλείνουν
νοσοκομείο τη μέρα που σταματάει η περίοδός τους. Έχω μια φίλη που πήγε
στο νοσοκομείο με το τεστ εγκυμοσύνης ανά χείρας, αμέσως μόλις έμαθε τα
νέα.
Αν είχα καταφέρει να κλείσω δωμάτιο
σε μία δημόσια κλινική, η γέννα μου θα ήταν εντελώς δωρεάν, καθώς θα την
κάλυπτε εξ ολοκλήρου η Assurance Maladie. Όλοι πληρώνουν την ασφάλιση
αυτή μέσα από χρεώσεις που γίνονται στον μισθό τους. Από τον έκτο μήνα
της εγκυμοσύνης έως την 11 μέρα μετά τη γέννηση του παιδιού, το κράτος
καλύπτει πλήρως τα ιατρικά έξοδα της γυναίκας».
Αυτά ισχύουν στα δημόσια μαιευτήρια. Στα
ιδιωτικά, υπάρχουν χρεώσεις. Υπάρχει διαφάνεια από το νόμο στο κόστος
της ιατρικής περίθαλψης στη Γαλλία. Το κράτος ορίζει ποιες τιμές θεωρεί
λογικές για τα ραντεβού και τις εξετάσεις και επιστρέφει από τα
συγκεκριμένα ποσά το 70% σε όλους. Ένα αντίστοιχο σύστημα με της
Ελλάδας. Ακόμη και αν ο γιατρός χρεώσει περισσότερα, θα επιστραφεί το
70% της καθορισμένης τιμής.
Σύμφωνα με το νόμο της Γαλλίας, ένα
γιατρός θα πρέπει να εκδώσει απόδειξη πάνω από 70 ευρώ, στην οποία να
αναφέρει πόσο παραπάνω θα κοστίσει η εξέταση ή το ραντεβού, προτού
γίνει. Οι γυναίκες στη Γαλλία που δεν έχουν δύσκολη εγκυμοσύνη συνήθως
οδηγούνται σε ένα μαιευτήριο Επιπέδου 1, το οποίο έχει χειρουργείο σε
περίπτωση που χρειαστεί καισαρική τομή αλλά δεν έχει θάλαμο νεογέννητων ή
πλήρεις νοσοκομειακές εγκαταστάσεις.
Στην Αμερική, αντιθέτως, μία
έρευνα έδειξε πως από τις 100.000 γέννες χωρίς επιπλοκές που
καταγράφηκαν, οι νέες μαμάδες χρειάστηκε να χρεώσουν από $3.296 έως
$37.227 δολάρια, χωρίς ξεκάθαρο ιατρικό λόγο για αυτή την τεράστια
διαφορά.
Η Claire έμεινε στην ιδιωτική κλινική 5 ημέρες ενώ ο τοκετός της δεν είχε επιπλοκές και το συνολικό κόστος ήταν 400 ευρώ.
Μία σημείωση μονάχα: Αν τύχει και
γεννήσετε στη Γαλλία, να έχετε προβλέψει να φέρετε τις δικές σας
πετσέτες στο νοσοκομείο. Παρόλο που μια γέννα δεν στοιχίζει, δεν
παρέχονται όλες οι ανέσεις. Αλλά τι είναι μερικές πετσέτες μπροστά στην
οικονομία;
Το διαβάσαμε από το "Ειμαι μαμα" ...
