Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας

Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.
Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη Αργία. Γρήγορα, όμως, η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας έχασε το πολιτικό της υπόβαθρο και εορτάζεται ως έκφραση συμπαθείας των ανδρών προς τις γυναίκες, με προσφορά λουλουδιών και δώρων.
Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος στη Δύση τη δεκαετία του '60 αναζωογόνησε τη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, που από το 1975 διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με αιχμή του δόρατος την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και δικαιωμάτων.

σαν σήμερα

IKEA: τάρτες με κολοβακτηρίδια – Πιθανόν από κόπρανα

Ο σουηδικός όμιλος επίπλων IKEA, μετά τα κεφτεδάκια  με DNA αλόγου, ανακοίνωσε ότι αποσύρει κέικ αμυγδάλου από τα εστιατόριά του σε 23 χώρες μετά την ανίχνευση βακτηρίων που καταδεικνύουν μόλυνση από κόπρανα.
Η IKEA επιβεβαίωσε ότι ερευνά καταγγελίες σύμφωνα με τις οποίες οι κινεζικές Αρχές ανίχνευσαν «υψηλά επίπεδα» κολοβακτηριδίων σε δυο παρτίδες κέικ που παρασκευάζονται από Σουηδό προμηθευτή


Επιπλέον γνωστοποίησε ότι 1.800 κεκάκια αμυγδάλου με επικάλυψη σοκολάτας με την ονομασία «Tarta Chokladkrokant» κατασχέθηκαν από Κινέζους τελωνειακούς και καταστράφηκαν τον Δεκέμβριο, ενώ διαβεβαίωσε ότι ερευνά το περιστατικό και λαμβάνει μέτρα για να διασφαλίσει ότι δεν θα επαναληφθεί.
Τα κολοβακτηρίδια ζουν στο περιβάλλον και στα περιττώματα ανθρώπων και ζώων. Η ανίχνευσή τους στις τάρτες προκάλεσε εντύπωση, ωστόσο ο προμηθευτής δεν εξήγησε πώς βρέθηκαν εκεί.
Σε ανακοίνωσή της πάντως  η IKEA διαβεβαιώνει ότι η κατανάλωση του προϊόντος δεν εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία, καθώς από τους ελέγχους ποιότητας διαπιστώθηκε ότι τα κεκάκια δεν περιλαμβάνουν παθογόνα βακτήρια όπως το E coli.
«Ωστόσο, εφόσον το προϊόν δεν πληροί τα αυστηρά πρότυπα ποιότητας που θέτουμε, αποφασίσαμε να αποσύρουμε τις συγκεκριμένες παρτίδες από 23 χώρες», επισημαίνει ο σουηδικός όμιλος επίπλων σε ανακοίνωσή του.
Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι το εν λόγω προϊόν κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα.

πηγή: econews

Εξαφάνισαν τον HIV σε βρέφος

Βαλτιμόρη 

Μια εντυπωσιακή ανακοίνωση έκαναν επιστήμονες του Πανεπιστημίου Τζονς Χοπκινς στις ΗΠΑ. Πριν από 2,5 χρόνια μια γυναίκα στο Μισισιπή, φορέας του ιού HIV, έφερε στον κόσμο ένα κοριτσάκι. Η μητέρα δεν είχε λάβει κάποια θεραπεία πριν ή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οταν γεννήθηκε το παιδί οι γιατροί γνωρίζοντας ότι οι πιθανότητες να είναι και αυτό μολυσμένο με τον HIV ήταν πολύ αυξημένες αποφάσισαν να ξεκινήσουν αμέσως θεραπεία στο βρέφος. Του χορήγησαν την στάνταρτ φαρμακευτική αγωγή για την ασθένεια για διάστημα 18 μηνών.

Τα «ηνία» στο ανοσοποιητικό σύστημα

Η θεραπεία διακόπηκε ύστερα και, παρ' όλο που το 2,5 ετών κοριτσάκι δεν λαμβάνει κάποια θεραπεία για έναν ολόκληρο χρόνο, είναι σήμερα υγιέστατο. Όπως εξήγησαν οι επιστήμονες, η περίπτωση, αν και δεν αποτελεί ουσιαστικά «εκρίζωση του ιού», εν τούτοις εμφανίζει τον ιό να έχει εξασθενήσει σημαντικά, σε τέτοιο βαθμό ώστε το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος να μπορεί να τον ελέγξει χωρίς αντιρετροϊκή θεραπεία.

Η μόνη επίσημα αναγνωρισμένη στον κόσμο πλήρης ίαση από τον ιό, είναι του αμερικανού Τίμοθι Μπράουν ο οποίος θεραπεύτηκε μετά από μεταμόσχευση μυελού των οστών, από δότη με μια σπάνια γενετική μετάλλαξη, η οποία εμποδίζει τον ιό να εισέλθει στα κύτταρα. Αυτό το μόσχευμα σχεδιάστηκε και για τη θεραπεία της λευχαιμίας.
Ελεγχος της μόλυνσης χωρίς θεραπεία
Στην περίπτωση του παιδιού από τον Μισισιπή δεν υπάρχει πλήρης ίαση, αλλά το σώμα ελέγχει πλέον τη μόλυνση χωρίς θεραπεία, την οποία έλαβε λιγότερο από 30 ώρες μετά τη γέννησή του- η χορήγηση της θεραπείας ξεκίνησε μάλιστα προτού εξαχθούν τα αποτελέσματα των εργαστηριακών τεστ που επιβεβαίωναν την ύπαρξη του ιού. Ενδείξεις μόλυνσης δεν υπάρχουν πλέον στον οργανισμό του.
Οι επιστήμονες δηλώνουν ότι πρέπει να γίνουν περισσότερες δοκιμές για να δουν αν η θεραπεία θα έχει τα ίδια αποτελέσματα και σε άλλα παιδιά. Τα αποτελέσματα όμως στο παιδί από το Μισισιπή θα μπορούσαν, ενδεχομένως, να είναι οδηγός σε μια θεραπεία για παιδιά με τον ιό HIV.
Ο δρ Ντέμπορα Περσάουντ, ιολόγος στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς στη Βαλτιμόρη, ήταν αυτή που παρουσίασε τα ευρήματα στο Συνέδριο για ρετροϊούς και «ευκαιριακές» μολύνσεις στην Ατλάντα.
«Αυτή είναι μια απόδειξη με την έννοια πως μπορεί να είναι δυνητικά ιάσιμος ο ιός HIV σε βρέφη» είπε η επιστήμονας.

Πηγή: το βήμα

Υπερκινητικά παιδιά - υπερκινητικοί έφηβοι

Σχεδόν ένα τρίτο εκείνων που διαγιγνώσκονται στην παιδική τους ηλικία με «Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής - Υπερκινητικότητας» (ΔΕΠΥ) εξακολουθούν να εμφανίζουν την πάθηση και στην ενήλικη ζωή τους, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη που διεξήχθη σε δείγμα χιλιάδων ατόμων.

Οι ερευνητές, τα πορίσματα των οποίων δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση Pediatrics, διαπίστωσαν ακόμη ότι τα άτομα αυτά είχαν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν και άλλες ψυχικές διαταραχές, όπως γενικευμένη αγχώδη διαταραχή ή κατάθλιψη και να αυτοκτονήσουν.

Οι συγγραφείς της μελέτης με επικεφαλής τον Ουίλιαμ Μπαρμπαρέσι της Παιδιατρικής Κλινικής της Βοστώνης διαπίστωσαν ότι σχεδόν το 29% όσων συμμετείχαν και είχαν διαγνωστεί με ΔΕΠΥ ως παιδιά εξακολουθούσαν να διαγιγνώσκονται με το ίδιο σύνδρομο και λίγο πριν από τα 30 τους.

«Είχαν σαφή συμπτώματα που συνέχισαν να συνάδουν με εκείνη τη διάγνωση. Αλλά αυτό από μόνο του είναι ένα πεδίο δυσκολίας και αντιπαράθεσης», δήλωσε ο Μπαρμπαρέσι.

Η ΔΕΠΥ -η συχνότερη νευροαναπτυξιακή πάθηση, πλήττει το 3% με 7% των μαθητών στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τα Αμερικανικά Κέντρα για τον Έλεγχο και την Πρόληψη των Ασθενειών (CDC) και συναντάται περισσότερο στα αγόρια παρά στα κορίτσια.
                                                                                 
Τα Κέντρα αναφέρουν ότι τα παιδιά με ΔΕΠΥ δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν, συχνά ξεχνούν, είναι νευρικά, ενώ αποσπάται η προσοχή τους ευκολότερα, σε βαθμό που αυτό δημιουργεί προβλήματα στο σχολείο, στο σπίτι και με τους φίλους τους.

Για τις ανάγκες της έρευνας, την οποία ο Μπαρμπαρέσι ξεκίνησε ενώ βρισκόταν στην Κλινική Mayo στο Ρότσεστερ της Μινεσότας, οι ερευνητές παρακολούθησαν 5.718 ανθρώπους που γεννήθηκαν σε εκείνη την περιοχή στο διάστημα 1976-1982.

Από αυτούς, 387 είχαν διαγνωστεί με ΔΕΠΥ ως παιδιά κι είχαν δώσει στους ερευνητές πρόσβαση στα ιατρικά τους αρχεία.

Ο Μπαρμπαρέσι και οι συνεργάτες του στη συνέχεια κάλεσαν όσους συμμετείχαν για επαναξιολόγηση όταν έφτασαν 29 ετών. Συνολικά, 232 από τους ασθενείς που ως παιδιά διαγνώστηκαν με ΔΕΠΥ συμφώνησαν να λάβουν μέρος και οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι 68 (περίπου το 29%) είχαν ακόμη συμπτώματα της πάθησης.

Αλλά ακόμη κι εκείνοι που είχαν διαγνωστεί ως παιδιά με ΔΕΠΥ, αλλά ως ενήλικες δεν έφεραν τα συμπτώματα, είχαν περισσότερες πιθανότητες να υποφέρουν από τουλάχιστον μία άλλη ψυχιατρική πάθηση -πλην της ΔΕΠΥ- με τουλάχιστον το 57% από αυτούς να έχουν προβλήματα όπως αλκοολισμό ή χρήση άλλων ουσιών, κατάθλιψη ή γενικευμένη αγχώδη διαταραχή.

Εκείνοι που είχαν διαγνωστεί με ΔΕΠΥ είχαν επίσης περισσότερες πιθανότητες να αυτοκτονήσουν. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τρεις από τους 387 συμμετέχοντες με παιδική ΔΕΠΥ είχαν αυτοκτονήσει, σε σχέση με μόλις 7 από τους 4.946 συμμετέχοντες χωρίς ΔΕΠΥ.

«Η διαπίστωση για την αυτοκτονία είναι νέα. Είχε αναφερθεί σε μία άλλη από εκείνες τις...έρευνες, αλλά σε αυτή το δείγμα ήταν αρκετά μεγάλο ώστε να είναι σημαντικό», δήλωσε η Μαίρη Σολάντο, διευθύντρια του Κέντρου ΔΕΠΥ στην Ιατρική Σχολή Icahn στο νοσοκομείο Mount Sinai της Νέας Υόρκης.

Οι συγγραφείς της έρευνας προειδοποίησαν ότι τα ευρήματά τους μπορεί να μην αφορούν παιδιά σε ολόκληρη την αμερικανική επικράτεια, γιατί εκείνοι που συμμετείχαν προέρχονταν από κυρίως λευκές, μεσοαστικές οικογένειες μίας περιοχής της Μινεσότας.

«Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που είχαν ΔΕΠΥ και έμαθαν να ζουν με αυτό και να το αντιμετωπίζουν. Αλλά για να συμβεί αυτό, είναι σημαντικό να γίνει όσο πιο έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία»», είπε η Σολάντο.

Πηγή: Πρώτο θέμα

Αν ψάχνετε το φύλο του μωρού κοιτάξτε στο στήθος

Οι γιαγιάδες έλεγαν  ότι μια γυναίκα που η κοιλιά της κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της ξεκινάει από ψηλά και είναι πολύ σφιχτή , αυτομάτως σημαίνει ότι θα κάνει αγόρι, ενώ η γυναίκα που το φούσκωμα της κοιλιάς της ξεκινά από χαμηλά και κατανέμεται αναλογικά γύρω από τους γοφούς της θα κάνει κορίτσι.

Αυτό όμως σύμφωνα με την δημοσιογράφο Jena Pincott  αποτελεί απλά μια διαχρονική και παγκόσμια φήμη. Όπως αναφέρει η ίδια στο σημερινό ρεπορτάζ της στη Daily Mail « οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το φύλο του μωρού μπορεί να διαπιστωθεί εάν κανείς παρατηρήσει προσεκτικά ένα συγκεκριμένο τμήμα του σώματός της γυναίκας, το στήθος της».

Σύμφωνα με τους ειδικούς λοιπόν στις γυναίκες που έχουν κορίτσια παρατηρείται μεγαλύτερη αύξηση του στήθους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, παρά όταν έχουν αγόρι. (Αύξηση στήθους κατά 8 εκατοστά κατά μέσο όρο σε σύγκριση με 6,3 εκατοστά για τις γυναίκες που έχουν τα αγόρια).

Όταν όμως μια γυναίκα κυοφορεί αγόρι, το έμβρυο πρέπει να παράγει περισσότερη τεστοστερόνη και γι αυτό το λόγο οι γυναίκες χρειάζονται περισσότερη ενέργεια για να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες του εμβρύου, με αποτέλεσμα να καταστέλλεται η αύξηση του στήθους

Πηγή: Πρώτο θέμα

Μαντέψτε τον μπαμπά

Ούτε με σφαίρες.....
Όποιος πει πως είδε αυτό το, κατά τα άλλα συμπαθέστατο, κοριτσάκι και βρήκε ποιός είναι ο διάσημος πατέρας του, μάλλον ψεύδεται.
Θα έρθει πιο κάτω η φωτογραφία να μας επιβεβαιώσει, καθώς παιδί και μπαμπάς δε μοιάζουν στο ελάχιστο....τουλάχιστον εμείς έτσι νομίζουμε.
Η εν λόγω μικρή κυρία λοιπόν είναι η 12χρονη κόρη του 72χρονου Αλ Πατσίνο, με τον οποίο και φωτογραφίζεται σε έξοδό τους στο Bevelry Hills.
Τι; το είχατε καταλάβει; ε όχι...δεν σας πιστεύουμε με τίποτα...

Απίστευτο και δυστυχώς αληθινό...!!!

Συγκλονιστικό:Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί τα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες κοιμούνται συνεχώς;

 
Το άρθρο αυτό έχει κυκλοφορήσει στο facebook και ο συγγραφέας του είναι άγνωστος. Η ιστορία του όμως είναι, δυστυχώς, πολύ γνωστή.
«Στη στάση του μετρό συναντώ καθημερινά μια…. γυναίκα απροσδιορίστου ηλικίας. Τα μαλλιά της βρώμικα και ανακατεμένα, τα ρούχα της κουρελιασμένα και το πρόσωπό της σκυμμένο στη θλίψη.
Η γυναίκα κατάχαμα στο βρώμικο πάτωμα και δίπλα της το ποτηράκι, όπου οι περαστικοί προσφέρουν τον οβολόν τους. Στα χέρια της γυναίκας, κοιμάται ένα δίχρονο παιδάκι. Του φοράει ένα βρώμικο καπέλο και εξίσου βρώμικα ρούχα.

Οι περισσότεροι περαστικοί, συγκινημένοι από το θέαμα προσφέρουν αβίαστα και το τελευταίο κέρμα από το πορτοφόλι τους, ξορκίζοντας με ανακούφιση την ενοχή της δικής τους ευδαιμονίας…
Καθημερινά, επί ένα μήνα, προσπερνούσα τη ζητιάνα, χωρίς βεβαίως να της δίνω χρήματα, γνωρίζοντας καλά ότι είναι “υπάλληλος” μιας καλοστημένης επιχείρησης απάτης, με διαχειριστή τον τοπικό ζητιανομαφιόζο, πιθανό ιδιοκτήτη βίλας και πολυτελούς αυτοκινήτου. Σε αυτόν θα καταλήξει η είσπραξη της ημέρας της ζητιάνας… Όχι ότι κι αυτή δεν κερδίζει τίποτα φυσικά… ένα μπουκάλι βότκα κι ένα σουβλάκι στο τέλος της ημέρας είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται…
Αφού λοιπόν την προσπερνούσα αδιάφορα επί ένα μήνα, ξαφνικά το συνειδητοποίησα… Στέκομαι μπροστά της κοιτάζοντας αυτό το μωρό και συνειδητοποιώντας ότι κάτι δεν πάει καλά. Ένα δίχρονο μωρό, από το πρωί μέχρι το βράδυ “κοιμάται” συνεχώς στην αγκαλιά της “μαμάς” του, χωρίς να κλαίει, να γκρινιάζει, να μουρμουρίζει, να σαλεύει καν!
Όποιος από εμάς έχει παιδιά, ξέρει καλά… ένα μωρό σε αυτήν την ηλικία με δυσκολία κοιμάται ακόμα και τη νύχτα, πόσο μάλλον ολόκληρη την ημέρα συνεχώς!
Το συγκεκριμένο μωρό της ζητιάνας, για ένα συνεχόμενο μήνα, δεν το είδα ποτέ ξύπνιο… Κοιτούσα μια αυτό, μια εκείνη, και οι υποψίες μου όλο και φούντωναν. Στο τέλος, δείχνοντας το μωρό, τη ρώτησα:”-Γιατί κοιμάται συνέχεια;”
Εκείνη, με αγνόησε, προσποιούμενη ότι δεν με άκουσε. Επανέλαβα την ερώτηση. Σήκωσε το βλέμμα της, φανερά ενοχλημένη, και με απόμακρο ύφος μουρμούρισε μια βρισιά μέσα από τα χείλια της.
Ξαναρώτησα με απόγνωση: “-Γιατί κοιμάται συνέχεια;!” … Πίσω μου, κάποιος με έπιασε από τον ώμο. Ένας ηλικιωμένος κύριος, ενοχλημένος από την “απάνθρωπη” συμπεριφορά μου, με επέπληξε:
“Γιατί την ενοχλείς; Δεν την αφήνεις ήσυχη στην δυστυχία της;” … και απομακρύνθηκε αφού πέταξε μερικά νομίσματα στο ποτηράκι της ζητιάνας, ικανοποιημένος σίγουρα για την καλή του πράξη της ημέρας. Εκείνη, σαν “καλή χριστιανή”, τον ευχαρίστησε αρχίζοντας να σταυροκοπιέται με μανία.
Την επόμενη μέρα ήρθα σε επικοινωνία με έναν παλιό γνωστό. Έναν ρουμανικής καταγωγής αστείο ανθρωπάκο, με μικρά κατάμαυρα μάτια. Η μόρφωσή του περιορίστηκε στις τρεις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου, αυτό δεν τον εμποδίζει όμως να κυκλοφορεί με πανάκριβα αυτοκίνητα και να είναι περήφανος ιδιοκτήτης μιας έπαυλης με -ποιός ξέρει πόσα- δωμάτια και μπαλκόνια.
Αυτός ο “φίλος” με κατατόπισε επαρκώς γι αυτήν την μπίζνα:
Πρόκειται για μια πολύ καλά οργανωμένη εγκληματική επιχείρηση, παρά το φαινομενικά πρόχειρο και αυθόρμητο σκηνικό της. Τα παιδιά που χρησιμοποιούν, είτε τα έχουν ενοικιάσει από οικογένειες αλκοολικών, ή απλώς τα έχουν κλέψει. Έπρεπε όμως να μάθω και γιατί κοιμούνται συνέχεια…
Ο “φίλος” μου ο Ρομά, πολύ φυσικά και με κανένα δισταγμό (σαν να μου έλεγε για τον καιρό) απάντησε στην ερώτησή μου:
“-Ναι, είναι ναρκωμένα… με ηρωίνη ή βότκα” … Έμεινα αποσβολωμένος… “
-Ποιά είναι ναρκωμένα με ηρωίνη ή βότκα;!”
“-Τα παιδιά ντε, για να μην έχουν φασαρίες. Θα πρέπει να μένουν καθηλωμένα με μια άγνωστη γυναίκα όλη μέρα, φαντάζεσαι πόσο θα γκρίνιαζαν;”
Αυτό κάνουν. Για να διατηρούν το παιδί “ήρεμο” και κοιμισμένο όλη μέρα, το ναρκώνουν με αλκοόλ ή ναρκωτικά.
Φυσικά, ο παιδικός παρθένος οργανισμός δεν το αντέχει και τα παιδιά αυτά πεθαίνουν. Συχνά κιόλας, το παιδάκι ξεψυχά στην αγκαλιά της ζητιάνας, κατά τη διάρκεια της “εργασίας” της…
Και η υποτιθέμενη “μάνα” είναι αναγκασμένη να κρατά στην αγκαλιά της το νεκρό παιδάκι μέχρι το βράδυ που θα τελειώσει η “βάρδιά” της. Συμβαίνει σ’ αυτή τη “δουλειά” … Και οι περαστικοί θα την υποστηρίζουν ρίχνοντας την ελεημοσύνη τους στο ποτηράκι της, πιστεύοντας ότι κάνουν την καλή πράξη της ημέρας.
Την επόμενη μέρα ξαναπέρασα από το ίδιο σημείο, με τη δημοσιογραφική μου ταυτότητα, έτοιμος για σοβαρή επέμβαση. Η ζητιάνα καθόταν πάλι στο ίδιο σημείο, κρατώντας πάλι ένα παιδί. Ένα διαφορετικό από το χθεσινό παιδί. Άρχισα να της κάνω ερωτήσεις: πού είναι το χθεσινό παιδί, αν έχει χαρτιά για το παιδί…
Κι ενώ εκείνη με αγνοούσε συστηματικά, οι υπόλοιποι περαστικοί αντίθετα, με κατηγορούσαν ότι επιτίθεμαι σε μια κακόμοιρη ζητιάνα μάνα χωρίς λόγο, και με απομάκρυναν με περιφρόνηση. Δεν είχα άλλη λύση από το να απευθυνθώ στην αστυνομία. Όταν όμως η αστυνομία εμφανίστηκε, η ζητιάνα με το παιδί είχε εξαφανιστεί… Αισθάνθηκα σαν να παλεύω με ανεμόμυλους.
Την επόμενη φορά που θα δείτε ζητιάνα με παιδί, σκεφτείτε καλά πριν “βοηθήσετε” με τον οβολό σας. Μην κοιτάξετε το παιδάκι με τρυφερότητα, να το κοιτάξετε με τρόμο. Πρόκειται για ένα κακοποιημένο δυστυχισμένο πλάσμα, υποχείριο αδίστακτων κακοποιών. Με το να δώσετε χρήματα σε αυτήν που το εκμεταλλεύεται, διαιωνίζετε την αλυσίδα αυτής της “μπίζνας” και συμβάλλετε ενεργά στο φόνο ενός ακόμη παιδιού.

Όπως κάθε επιχείρηση που κλείνει όταν δεν έχει πια πελάτες, έτσι κι αυτή θα εξέλειπε, αν δεν υπήρχε κόσμος που να ανταποκρίνεται, αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη “πελατεία” της. Η εξάλειψη τέτοιου είδους “επιχειρήσεων” σημαίνει ότι λιγότερα παιδιά θα κλαπούν και θα δολοφονηθούν από χορήγηση ναρκωτικών και αλκοόλ.
Τώρα πια γνωρίζετε γιατί τα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες κοιμούνται συνέχεια. Η επιλογή είναι δική σας.»

Πηγή: star.gr